حضرت عمر فاروق رضی اللہ عنہ - ردِ رافضیت | دفاع اسلام

حضرت عمر فاروق رضی اللہ عنہ

  مولانا قاضی محمد کرم الدین دبیر رحمہ اللہ

صفحہ 1 از 6

1: حضرت عمر رضی اللہ عنہ کے اسلام لانے کے متعلق ملا باقر مجلسی شیعی نے بحار الانوار: جلد 14 کتاب السماء والعالم میں مسعود عیاشی سے یوں رروایت کی ہے: رَوِی الْعِيَاشِی عَنِ الْبَاقِر علیه السلام إِنَّ رَسُول اللَّهِ صَلَّى عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمُ قَالَ اللَّهُمَ أَعِزَّ الا سُلَام بِعُمَرَ ابْنِ الْخَطَابِ أَوْ بَابِی جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ

ترجمہ: مسعود عیاشی امام باقر علیہ السلام سے روایت کرتا ہے کہ آنحضرتﷺ نے دعا فرمائی۔ اے خدا اسلام کو عمر بن خطابؓ یا ابوجہل بن ہشام کے اسلام لانے سے عزت بخش۔ سو حضورﷺ کی دعا مستجاب ہوئی۔

حضرت عمرؓ کے اسلام لانے کی کیفیت صاحب حملہ حیدری لکھتا ہے۔

چناں بد کہ بوجہل زاں سزنش

بکیفیتے شد عداوت منش

کہ جزقتل پیغمبر ذوالجلال

نبودش دگر ہیچ فکر و خیال

یکے روز میگفت با اشقیا 

کہ آرد کسے گر سرِ مصطفیٰﷺ

ہزار اشتراز خود بہ بخشم باد

دو کوہاں سیہ دیدہ وسرخ مو

زد یبائے مصری وبرد یمن 

وگرسیم و زر بخشمش چندمن 

عمر چوں شنید ایں سخن گفتنش 

بجنبید عرق طمع در تنش

باوگفت سو گند اگر می خوری

کہ از گفتہ خویش ہم نگذری

من امروز خدمت رسانم بجا 

بیارم بہ پیشت سر مصطفیٰﷺ

گرفت از ابوجہل اول قسم

پس انگاره زد دررہِ کیں قدم

بآں کارچون رفت بیروں عمرؓ

یکے گفت بااُو نداری خبر

کہ ہمشیرہ ات نیز باجُفت خویش

گرفت است دین محمدﷺ بہ پیش

بر آ شفقت ابوحفص زیں گفتگو 

بگفتار بزیرم کنوں خون اُو

سوئے خانہ خواہر خویش رفت 

چو آمد بہ نزدیک ترپیش رفت

چو آمد بہ پیش درو ایستاد

صدائے شنید و بآں گوش داشت 

شنید آنکہ می خواند مرد نکو 

کلامی کہ نشیند بُد مثل او 

عمر زد درو خواہرش باز کرد

چو آمدد ردو شور آغاز کرد

درافتا د باجُفت خواہر بجنگ 

گرفتش ز حلق بیفشر و تنگ 

گلوئش بہ تنگی فشرد آنچناں

کہ نزدیک شد تا شود قبض جاں 

بیامد دواں خواہرش نوحہ گر 

بگفتش چہ خواہی زما اے عمرؓ 

اگر شاد گردی زما در ملول 

نمودیم دین محمدﷺ قبول 

کنوں گر کشی سر بداریم پیش 

ولے بر نگردیم از دین خویش

چوبشنید زوایں حکایت عمرؓ 

بد آنست کہ برنگردر مگر 

بگفتش چہ دیدی تواز مصطفیﷺ 

کہ گشتی بدنیش چنین مبتلا 

بگفتا کلام خدائے جلیل 

کہ آردبار حضرت جبرائیلؑ

شنیدیم و گرویدبر ما یقین 

کہ ہست آں کلام جہاں آفرین

عمرؓ گفت زاں قول معجز اساس 

اگر یاد داری بخواں بے ہراس

برد خواہرش آیہ چند خواند 

عمرؓ گوش چوں کرد حیراں بماند

دلش زاں شنیدن بسے نرم شد 

بسوئے اسلام سر گرم شد 

ازاں پس بگشتند باہم رواں 

بنزد رسول خدائے جہاں 

بدولت سرائے پیغمبرﷺ شدند 

چودر بستہ دید حلقہ بردر زدند

یکے آمد و دید از پُشت در

کہ استاده باتیغ بردر عمرؓ

بنزد نبیﷺ رفت واحوال گفت 

بما ندند اصحاب اندر شگفت 

چنیں گفت پس عمِ خیرالبشر 

کہ غم نیست بروئے کشائیدود

گراز راه صدق آمده مرحبا

دگر باشد او را بخاطر دغاء

بہ تیغے کہ وارد حمائل عمرؓ

تنش راسبکسار سازم زسر 

چو درباز کر وند بر روئے او 

درآمد عمرؓ بالب عذر گو

گر فتش بہ بر سرور انبیاءﷺ 

نشاندش بجائے کہ بودش سزا 

بگفتند اصحابؓ ہم تہنیت 

وزان بیشتر یافت دیں تقویت 

پس اصحابؓ دیں راشد ایں مدعا 

کہ از خدمت سرور انبیاءﷺ 

بسوئے حرم آشکارا روند

نماز جماعت بجا آورند 

رسید ایں سخن چوں بغرض رسولﷺ 

زخیر البشر یافت قبول 

صفحہ 1 از 6